T'o znaczy, że na przykład on sam silnie pykniczeje: „i podobne wypadki olmerwuję na innych typach mieszanych, oczywiście w obu kierunkach". I (opowiedzmy (nie twierdząc wcale, że w Witkacym musiał tkwić kompleks mcii, mniemając jednak stanowczo, że ojciec był w jego myślach często obecny): zdaniem Stanisława Ignacego Witkiewicza Stanisław Witkiewicz, « początku zwłaszcza pyknik, stawał się w końcu raczej schyziem - stąd nndzieja, że mógłby był dojść do Czystej Formy. Syn przyznawał: naturalizm - artystyczny poniekąd odpowiednik empiryzmu - był etapem koniecznym i płodnym między „sentymentalizmem" a Czystą Formą. Ale sam siebie Witkacy uważał za absolutystę. Absolutystów stawiał wyżej.
Po dziś dzień pokutuje zarówno w estetyce, jak przede wszystkim w potocznych sądach o sztuce dziwne materii pomieszanie w kwestii „piękna" względnie „brzydoty" jako pozytywnych i negatywnych wyróżników dzieła sztuki oraz jako kryteriów jego wartości. Żeby nieco oczyścić przedpole zagadnień, w tym tomie zawartych, chciałbym na wstępie zastanowić się pokrótce nad pewnymi znaczeniami terminu „piękno".
| |
|